DNAk garenaren inguruan asko daukala esateko garbi dago. Baina badira gure inguruan egoerak eta pertsonak garen hasierako harri pusketa hori lantzen laguntzen dutenak.
Nire kasuan horietako bat Joseba izan zen, eta ezin izango diot inoiz nahiko eskertu.
Gaur Ainhoa Torrealdaik hau berbidali dost Asti Leku ikastolako guraso gunetik, eta berriz ere tripetan hutsune haundi bat nabarmendu dut.
Que el ADN tiene mucho que decir en lo que somos está claro. Pero hay a nuestro alrededor situaciones y personas que ayudan a trabajar ese trozo de piedra que somos al principio.
En mi caso, una de esas personas fue Joseba, y nunca podré agradecérselo lo suficiente.
Hoy Ainhoa me ha mandado esto del “gune” de los padres y madres de la ikastola Asti Leku, y he vuelto a sentir un vacío en el estómago.
AGUR JOSEBA
Uda honetan Joseba Vicario maisua, kidea eta laguna joan zaigu bat-batean.
Hogeitamasei urtez ikastolan lanean aritu ondoren, pasa den uztailan ezusteko batean hil zen.
Goian bego.
Ze mingarria den sentipena
lagun ona agurtzean.
Alaitasunez betetzen zendun
zuk ikastola goizean.
Orain toki bat daukagu libre
ikastolara sartzean
baina toki bat ondo gordeta
dozu gure bihotzean.
AGUR JOSEBA
Este verano, el maisu Joseba Vicario, compañero y amigo nos ha dejado repentinamente.
Durante 36 años ha estado con nosotros en Asti Leku y seguirá en nuestros corazones para siempre.
Descanse en paz
Izugarri hunkitu nau irakurri berri dudan honek. Josebaren alaba txikia naiz, eta bihotzez eskertu nahi dizkizut eskaini dizkiozun hitzak.
Ikasle, lankide eta lagunek horrenbeste maite zutela eta dutela jakitea pozgarria da guretzat.
Mila esker berriz ere, eta ondo izan.
Amaia.
Erantzun by Amaia — Iraila 25, 2011 @ 3:49 am |